Groningers die praten alsof ze in een storm staan

Iets dat me nog steeds verbaast, ook al woon ik hier negen jaar. Veel Groningers (en dan bedoel ik plattelanders) praten hard. Voor mij als Westerling is het alsof ze schreeuwen. Toen ik de taal nog niet begreep, dacht ik dat mensen hier vaak ruzie hadden. Door de muren van mijn huis heen hoorde ik ze bekvechten, althans zo leek het. Maar het is niet zo. Ze hebben geen ruzie, ze praten gewoon hard. Alsof ze in een storm staan en tegen de wind moeten praten. Maar omdat het geluid hier ver draagt (de afwezigheid van achtergrondgeluiden is daarvan de oorzaak denk ik) kun je Groningers soms twee straten verder letterlijk verstaan. Althans, als je de taal machtig bent, voor menig Westerling zal het niet te volgen zijn. Gelukkig wonen hier ook veel mensen die wel op een normaal geluidsniveau kunnen communiceren. Waarschijnlijk is dat import.

Er is helemaal niks mis met emigratie naar Groningen zolang je dit maar beseft. Andersom (een Groninger naar het Westen verplaatsen) lijkt me een minder goed idee. Of zou zijn stemgeluid dan verloren gaan in de herrie van de Randstad?