Categoriearchief: satire

Vanaf vandaag leverbaar: lood light

Vanaf vandaag leveren wij in onze webshop een uniek product voor de bouwsector: lichtgewicht lood.

Deze Lood Light heeft ongeveer een kwart van het soortelijk gewicht van normaal lood. Veel minder sjouwwerk dus. Geen overbelasting meer van uw aannemersbusje. En net zo buigzaam als gewoon lood.

Zegt het voort! Lood Light!

Daar gaan we weer met ING: de “klantopslag”

We schreven al eerder over het bedrijfskrediet dat ING Bank ons ongevraagd beschikbaar stelde en waarover we rente betalen als we GEEN gebruik ervan maken (de “bereidstellingsprovisie”).

ING komt nu met de volgende truc om de klant meer geld uit de zak te kloppen.

Vandaag een brief  – vertrouwelijk – waarin het rentetarief van het doorlopend krediet wordt verhoogd. Deze rente is als volgt samengesteld:
– het Euribor tarief (-0,37%)
– de ING Rekening Courant Markttoeslag (0,2 %)
– de klantopslag (6,55%)

De eerste twee componenten blijven voor ons gelijk. Maar – u raadt het al – de derde component gaat per 1 juni 2019 omhoog…. naar 7,26%.

ING noemt daarvoor drie redenen:
a) de zekerheden die wij ING hebben verstrekt;
b) onze financiële situatie;
c) ontwikkelingen op de kapitaalmarkt en de branche waarin wij werkzaam zijn.

Vage kul vinden wij. Als we ING bellen en om uitleg vragen, kunnen ze die niet geven. Wij hebben ING geen zekerheden verstrekt (dat blijft zo), onze financiële situatie is het afgelopen jaar nog beter geworden (dus dan is het risico voor de bank nog kleiner en zou de rente dus omlaag moeten) en de branche waarin wij werken is niet veranderd. Ontwikkelingen op de kapitaalmarkt? Die zitten al verwerkt in het Euribor tarief. Dat is het rentetarief dat ING aan de Europese Centrale Bank betaalt. Inderdaad, negatieve rente. ING krijgt geld toe om geld te lenen. Verdient dus sowieso aan kredieten. En gooit daar willekeurige toeslagen bovenop.

Voor het vertrouwen in de bankwereld zou het beter zijn om eerlijk te zijn. Zeg bijvoorbeeld: wij verhogen onze winstmarge op uw krediet met elf procent, ten faveure van ons bedrijfsresultaat. Dat is stoer.

Oud-president Trump voor de rechter in aanklacht wegens klimaatverandering

WASHINGTON, 30 maart 2040 – Vandaag begint in Washington het proces tegen oud-president van de VS Donald Trump. De inmiddels 94-jarige Trump wordt ervan beschuldigd in 2017, tijdens zijn presidentschap, het klimaatakkoord van Parijs te hebben opgezegd als gevolg waarvan de aarde de afgelopen decennia gemiddeld drie graden opwarmde, met catastrofale gevolgen voor de natuur en grote aantallen mensen. Voor deze genocide kan Trump de doodstraf krijgen. De aanklagers beschuldigen hem ervan bewust de risico’s van klimaatverandering te hebben genegeerd, terwijl hij bij machte was om maatregelen te nemen om de opwarming van de aarde te beperken. Naar verwachting zal het proces een half jaar in beslag nemen. Verwacht wordt dat de aanklager nog meer hooggeplaatste personen ter verantwoording zal roepen.

Groningers die praten alsof ze in een storm staan

Iets dat me nog steeds verbaast, ook al woon ik hier negen jaar. Veel Groningers (en dan bedoel ik plattelanders) praten hard. Voor mij als Westerling is het alsof ze schreeuwen. Toen ik de taal nog niet begreep, dacht ik dat mensen hier vaak ruzie hadden. Door de muren van mijn huis heen hoorde ik ze bekvechten, althans zo leek het. Maar het is niet zo. Ze hebben geen ruzie, ze praten gewoon hard. Alsof ze in een storm staan en tegen de wind moeten praten. Maar omdat het geluid hier ver draagt (de afwezigheid van achtergrondgeluiden is daarvan de oorzaak denk ik) kun je Groningers soms twee straten verder letterlijk verstaan. Althans, als je de taal machtig bent, voor menig Westerling zal het niet te volgen zijn. Gelukkig wonen hier ook veel mensen die wel op een normaal geluidsniveau kunnen communiceren. Waarschijnlijk is dat import.

Er is helemaal niks mis met emigratie naar Groningen zolang je dit maar beseft. Andersom (een Groninger naar het Westen verplaatsen) lijkt me een minder goed idee. Of zou zijn stemgeluid dan verloren gaan in de herrie van de Randstad?

Ome Herman

Als kind woonde ik op een flat in Leidschendam, ik was daar geboren en het was mijn standaard, ik wist niet beter. Het leven ging zijn gangetje daar, en er was altijd leven in de brouwerij. Als op het plein tegenover werd geheid omdat er weer een gebouw verrees huilde ik vanwege de herrie, ik ging met tegenzin naar de kleuterschool en ik speelde graag thuis, getuige de zwart-witfoto’s in mijn foto-album. En onder ons woonde ome Herman met zijn gezin. Ome Herman was geen echte oom, hij was de benedenbuurman, maar mensen die een soort van huisvrienden van de familie waren, die noemde je oom en tante. Ome Herman was een grote man, groter dan mijn vader, maar toen ze een keer oud-en-nieuw bij ons vierden werd hij dronken. Jaaa… ome Herman dronken, dat wàs wat. Zo dronken dat hij moest overgeven, en mijn vader had hem dronken gevoerd zei mijn moeder, door steeds drank in te schenken. Pas veel later leerde ik dat mensen zelf verantwoordelijk zijn voor hun drankinname, maar dat terzijde.

Oom Herman – ik weet niet of hij nog leeft, als dat zo is zal hij ver in de tachtig zijn – besloot op een dag naar Emmen te verhuizen. Dat was een schok. Ik herinner me dat mijn vader boos was, want naar Emmen verhuizen, dat dééd je gewoon niet. Dat was niet zomaar even naar een nieuw huis, dat was compleet van de wereld verdwijnen. Misschien had het wel iets met zijn werk te maken, maar dat heb ik niet meegekregen. Enfin, maar vader verloor een goede vriend en Ome Herman verdween uit ons leven. Het voelde als verraad.

Emmen ligt anderhalf uur rijden bij Noordkus vandaan… niet naar het noordoosten, maar naar het zuiden. Anderhalf uur! Weet je dat wij het vroeger een hele reis vonden naar mijn oma in Vught, een uur rijden vanuit Leidschendam? En Pieterburen, de plek van Noordkus, ligt drie uur rijden van Den Haag. En in Den Haag, dat plaatsje vlakbij Leidschendam, woont mijn dochter.

Op drie uur rijden van Den Haag verwacht je in the middle of nowhere te zijn. En dat is ook zo.  Drie uur rijden van Den Haag betekent dat ik ook naar Frankrijk had kunnen emigreren. Alleen dat was ingewikkeld geweest met belastingen, formulieren, telefoonnummers en dat soort dingen. Wonen in Pieterburen kun je vergelijken met wonen op het Franse platteland. Heel weinig mensen, altijd ruimte om je auto te parkeren, je fiets hoef je niet op slot te zetten en je deur kun je gerust een nacht open laten staan. Niemand kijkt op als je in je oudste versleten kleren loopt of als je een kampvuur stookt in je tuin. De dichtstbijzijnde winkel is tien minuten in de auto, er zijn huis-aan-huis-bladen met rare advertenties (“pedicure, tevens aanhangwagenverhuur”), er staat niks recht (waarover later meer). mensen spreken een taal die je niet of nauwelijks verstaat, ze hebben andere omgangsvormen en een goede internetverbinding of dekking voor je mobieltje is niet vanzelfsprekend.

Het is heerlijk hier.

20141125_162337

Zout strooien tegen de warmte? Slecht idee!

Op diverse plekken in de provincie Groningen – ook in Pieterburen – hebben wegbeheerders zout op het asfalt gestrooid, om smeltend afval tegen te gaan. Het mag dan wellicht voor het asfalt prettig zijn, voor plant en dier is het dat niet. Het zout komt immers in de natuur terecht, en onttrekt nog meer water aan de toch al droge planten. Verder zorgt het zout voor roestvorming bij auto’s, vooral zodra er een regenbuitje komt. Slecht!

“Wij maken u vindbaar via zoekmachines”

“Hallo, bent u van Noordkus?”

“Jazeker, wat kan ik voor u doen?”

“Wij zijn van Local Online Marketing. Wij doen al uw SEO en SEA voor u als u wilt. Kan ik vrijdag langskomen, dan leg ik het voor u uit.”

“Wat is SEO en wat is Esseejaa?”

“Search engine optimization en search engine advertising. Dat u vindbaar bent via zoekmachines.”

“Mag ik u wat vragen? Waarom vraagt u dat aan ons? Hoe heeft u ons gevonden.”

“Nou gewoon, via Google.”

Gordon

Toen ik begon met het bouwen van onze B&B, legde ik keurig een ondergrondse coaxkabel aan van ons antennekastje naar de B&B, zodat gasten in de toekomst ook televisie zouden kunnen kijken. Zeven jaar later is de kabel nog steeds ongebruikt. Het televisie-abonnement is opgezegd, gasten hebben snel internet via WiFi en geen televisie. Niemand voorzag de snelle opkomst van internet als vervanger van de tv, zeker niet in 2011.  Maar af en toe zie ik berichten via social media die mijn beslissing om het tv-abonnement niet te verlengen, ondersteunen.

Zoals vandaag. Een bericht over Gordon die op RTL een programma begint dat lijkt op dr. Phil. Iets met persoonlijke problemen oplossen terwijl heel Nederland meekijkt als vorm van entertainment. Hoe laag kun je zakken als medium, als je dit soort dingen gaat doen om kijkers te trekken?

Ik heb Gordon al jaren niet meer zien optreden gelukkig. In mijn herinnering is hij een narcistische ex-zanger die zijn nichterigheid exploiteert door zichzelf en anderen voor schut te zetten. Ik heb niets tegen homo’s en niets tegen nichten – integendeel, ze zijn van harte welkom hier – maar wel tegen mensen die anderen gebruiken om zichzelf te verrijken. Of je nu bankier bent of tv-persoonlijkheid.

Af en toe zie ik nog berichten voorbijkomen op Facebook over eilanden waarop mensen bivakkeren om andermans geliefde af te pakken, huizen waarin laagopgeleiden worden opgesloten om te kijken wat er dan gebeurt, plaatjesdraaiers in een afgesloten ruimte, en allerlei datingprogramma’s, met als klap op de vuurpijl – alweer – Gordon die mensen laat denken dat hij een relatie wil aangaan en het dan toch niet doet.

Televisie is sowieso een medium van de 20e eeuw dat gedoemd is om uit te sterven, en met de programmamakers die op dit moment  er de laatste centen mee verdienen, zal dat proces wellicht sneller gaan dan we denken. Of krijgen we dan al die rotzooi op internet?